poniedziałek, 5 maja 2014

NA KRAWĘDZI NIGDY- J.A. Redmerski

Autorka: J.A. Redmerski
Tytuł: Na krawędzi nigdy
Seria: Na krawędzi
Tom: I
Liczba stron: 476
Okładka: Miękka
Wydawnictwo: FILIA

Opis: Pewnego dnia Camryn Benett porzuca swoje dotychczasowe życie i wsiada w pierwszy lepszy autobus. Rusza w nieznane, zabiera ze sobą jedynie pieniądze i telefon. Na trasie spotyka tajemniczego Andrew Parrisha. Mężczyzna jest przystojny, zagadkowy i zachowuje się tak, jakby wczoraj i jutro nie istniały. Razem przemierzają gorącą i dziką Amerykę. Dzięki Andrew Camryn odkrywa, czym jest miłość i gorąca namiętność. Te kilkanaście dni, które spędzają razem, zmienia ich bezpowrotnie. Jednak Andrew ma tajemnicę, jedną z najgorszych. Przyjdzie czas, w którym Camryn dowie się, co ukrywa jej ukochany. Czy prawda złączy ich na wieki, czy bezpowrotnie rozdzieli? Finał tej historii wyciśnie łzy z niejednego oka. To powieść drogi, książka o miłości, namiętności, życiu chwilą i w zgodzie ze sobą. Historia Andrew i Camryn otwiera nam oczy na to, jak ważne jest podążanie za swoimi pragnieniami i jak intensywne, namiętne, kolorowe, ale także pełne bólu bywa życie. (źródło empik.com)

 

Z tego co pamiętam, ta książka została nieźle rozsławiona. Piękna okładka, naprawdę przyciąga oko i cudnie wygląda na mojej skromnej półce- to duży plus, bo lubię książki cieszące oko i to często podkreślam. Ale ja nie o tym. Z początku, kiedy premiera była blisko, czytałam same superlatywy na temat  Na krawędzi nigdy . Nie wiedziałam co do końca myśleć, bo dopiero po pewnym czasie zaczęły się pojawiać neutralne, a czasem i negatywne opinie. Są gusta i guściki, prawda? Czego ja się spodziewałam po tej powieści? Z pewnością czegoś innego niż zastałam w treści. Jakie są moje wrażenia? Sprawdźcie sami. 


Camryn Benett jest zwykłą, młodą dziewczyną. No może nie taką zwykłą, bo tę uroczą blondynkę pochłonęła żałoba i wielki żal po tragicznej stracie ukochanego Iana. Na szczęście Camryn ma przyjaciółkę Natalie, która za wszelką cenę stara się ją ponieść na duchu, chociażby swoimi sprośnymi uwagami. Po pewnym incydencie dziewczyny wymieniły kilka ostrzejszych zdań, czego następstwem jest ucieczka Cam. 

Ta nie wie dokąd, gdzie i kiedy dotrze, ale wsiada w autobus. I tam poznaje tajemniczego Andrew Parrisha. Choć z początku za wszelką cenę stara  się nie popaść w swego rodzaju zauroczenie, nie wytrzymuje długo... Co tę dwójkę połączy? Czy to będzie szczęśliwy koniec? I co tak naprawdę skrywa Andrew? Przeczytacie sami! 

 „Serce zawsze wygra z rozumem.Serce,chociaż lekkomyślne i samobójczo-masochistyczne,robiące wszystko po swojemu,zawsze utoruje sobie drogę.”
Tak, to prawda. Dlatego też Cam zdecydowała się na podróż z całkowicie nieznajomym dla niej człowiekiem. 

Prawie 3/4 akcji książki ma miejsce w drodze. Dla jednych może to być nudne i nużące, a niektórzy mogli nie przyciągać do tego jakiejś większej wagi.
Wydaje mi się, że związek Camryn i Andrew jest takim ukazaniem związku młodej pary dzisiejszego wieku. Spontanicznie wyjechali, zabawa, picie, moknięcie w deszczu, spanie pod gwiazdami.. Czyż nie każdy młody człowiek tego nie chce? Och, znowu ja nie o tym. 

Mamy tu wszystko. Stratę, kłótnie, żal, ból i strach, ale i wielką miłość, pasję, namiętność. 
Czasami nawet uśmiechałam się pod nosem czytając riposty bohaterów. Może przez sekundę zostanę przy ich wypowiedziach. Z dwa, czy trzy razy lekko drażnił mnie wulgarny język. Już nie przytoczę tutaj cytatu, ale myślę, że to było zamierzone. Władczość i dominacja ( taka normalna, do zaakceptowania. nie, to nie kolejny Grey, bo jest tylko kilka scen erotycznych) Andrew była interesująca. Bo wydaje mi się, że większość kobiet chce takiego kochającego, opiekuńczego, seksownego, zabawnego i nieco sprośnego faceta. 

Tak wziąć wszystko razem to początek i rozwinięcie książki: lekka tematyka, wolny rozwój akcji przez co niektórym czytelnikom może wydawać się po prostu nudny. 
Jednak moim zdaniem warto czekać do końca. Bo  mnie osobiście końcówka roztrzaskała na kawałki. Płakałam od momentu, kiedy Cam dowiedziała się, jaką tajemnicę skrywa jej ukochany. Płakałam tak, aż czasami zamykałam oczy i próbowałam się uspokoić. 

Tak jestem bardzo emocjonalna i jestem z Wami już jakiś czas, więc sądzę, że warto się tym podzielić. Jestem tak wrażliwą osobą, że wzruszam się wszystkim. No nie dosłownie, ale wystarczy, że ktoś opowiada o swoim bólu..Ja automatycznie wczuwam się i przeżywam wszystko tak samo.  Wiem, że nie powinnam, ale chcę od razu napisać, dlaczego moja ocena tej książki będzie wyższa.
Z pewnością jest to spowodowane faktem, że akurat wzięłam się za nią...w bardzo odpowiednim momencie. Byłam taka zdekoncentrowana, że byle czytadło by mnie usatysfakcjonowało w owym czasie, chciałam tylko oderwać się od wszystkiego. Sytuacja Andrew, ten okropny strach i ból, który czuła Cam... Uwierzycie, że miałam identyczną sytuację? Po prostu dowiedziałam się tego samego dnia, kiedy mój luby wrócił, że znowu trafi do szpitala. Ja jak to ja, czarne scenariusze i płacz. Wróciłam do domu i płacz. Do tego on nie zachowywał się jak on. I to co przeżywała główna bohaterka..Och, za dużo tu o sobie wtrąciłam! Ale powiem Wam, że wszystko jak na razie jest w porządku :)

Na krawędzi nigdy nie jest jakimś arcydziełem, ale uważam, że dla samego relaksu warto po nią sięgnąć. Wprawdzie spodziewałam się czegoś innego, innego rozwoju akcji, czegoś bardziej ckliwego..To cieszę się, że właśnie takie było a nie inne. 

A tu cytat z książki, który powinnam sobie wkuć do głowy. 
„Tylko pamiętaj, by zawsze być sobą i nie bać się mówić tego, co myślisz, albo tego, by głośno marzyć...”

moja ocena: 5-/6  

Już 14 maja 2014 roku ukaże się kontynuacja Na krawędzi nigdy pod tytułem "Na krawędzi zawsze" 
ps. ocena jest zawyżona, w normalnym wypadku dałabym 4, ale dla mnie to było ważne (za takie przysłowiowe "wypociny" przepraszam moich czytelników)  

43 komentarze:

  1. Możemy założyć "klub płaczek", bo ja również często się wzruszam. Kiedy czytam książki, oglądam filmy, słucham muzyki czy życiowych historii, naprawdę nie trudno doprowadzić mnie do łez. Cóż zrobić? Już takie z nas wrażliwce :) A nad tą powieścią muszę się zastanowić.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj tak, musimy założyć! Ale pocieszyłaś mnie faktem, że jest więcej takich osób, bo jak na razie w swoim otoczeniu tylko słyszę "o czemu znowu płaczesz?" :)

      Usuń
  2. Ja ja uwielbiam :-) i już zamówiłam 2 tom, oby mnie nie rozczarował bo pokladam w nim duże nadzieje.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja też liczę na pobicie pierwszego tomu :)

      Usuń
  3. Nasz wrażenia się pokrywają :) Dla mnie to również była bardzo dobra książka, ale wstrząsu nie przeżyłam, być może to lektura dla kogoś młodszego.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O widzisz, po raz kolejny mamy podobnie opinie :)

      Usuń
  4. Wzruszanie się świadczy według mnie o głębokiej wrażliwości i trochę ubolewam nad tym, że ze mnie bardzo mało książek wyciska łzy. Po "Na krawędzi nigdy" sama nie wiem czy kiedyś sięgnę, jak na razie nie czuję takiej potrzeby. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Naprawdę? Mnie czasami wręcz lekko denerwuje ten fakt, że zaczynam płakać i nawet nad tym nie panuję! :)

      Usuń
  5. Odpowiedzi
    1. To bierz się i czekam na Twoją opinię! :)

      Usuń
  6. Ech, to mi teraz dałaś do myślenia, bo planuję ją jutro lub pojutrze zacząć. Ale sama muszę wyrobić sobie o niej zdanie. ;)
    I zdecydowanie też muszę zapamiętać ostatni cytat. ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A to czekam na Twoją opinię, której jestem bardzo ciekawa! :)

      Usuń
  7. Fajna okładka. Ja też się wzruszam często i to nawet na takich banalnych momentach. A jeśli tak się upłakałaś na tej książce to jestem jej bardzo ciekawa. Fabuła dla mnie spoko - romans z tajemnicą dla relaksu :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O proszę, kolejna członkini "klubu płaczek" :)

      Usuń
  8. Ja czekam na kontynuacje tej książki, gdyż pierwszy tom zrobił na mnie piorunujące wrażenie i oceniam go znacznie lepiej niż ty. Mam nadzieję, że drugi będzie jeszcze lepszy.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja mam nadzieję, że drugi tom jeszcze bardziej poprawi moje zdanie o tej serii, bo szczerzę na to liczę :)

      Usuń
  9. Czytałam jakiś czas temu i bardzo mi się podobała. Też mnie wzruszyła, a motyw drogi lubię, więc "na krawędzi nigdy" mnie nie męczyło ^^

    OdpowiedzUsuń
  10. Od dłuższego czasu mam ochotę na tę książkę. :) Lubię takie wzruszające powieści.
    Pamiętam, że najwięcej łez uroniłam nad lekturą "Zanim się pojawiłeś" Jojo Moyes - piękna opowieść , polecam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ooo, dziękuję za propozycję. Od razu leci na LC :)

      Usuń
  11. Chciałabym się wzruszyć przy tej książce ;)

    OdpowiedzUsuń
  12. Spotkałam się z tą książką tylko tak na półkach innych. Myślałam, że to właśnie kolejny erotyk nie wnoszący nic swoją fabułą. A gdy coraz bardzie wgłębiałam się w Twoją recenzje coraz bardziej się mi podobała :) Uwielbiam takie książki. Lekkie ale jednak coś w sobie mają. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też z początku myślałam ,że to będzie właśnie taki erotyk, tym bardziej na tyle okładki jest wzmianka o erotycznych scenach.

      Usuń
  13. Mam smaka na tę książkę, uwielbiam kiedy akcja toczy się w drodze. Na pewno siegnę po nią w wakacje :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To będę czekać na Twoją opinię :)

      Usuń
  14. ooo jak za mną chodzi ta książka!
    mam nadzieję, że uda mi się ja szybko kupić :)
    (i równie szybko przeczytać - bo z tym akurat gorzej ;p)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ooo kochana, z czytaniem ostatnio u mnie tak samo...

      Usuń
  15. Taak, momentami dla mnie też język był zbyt wulgarny i choć w pewien sposób to do nich pasowało, to żadna skrajność nie jest dobra ;/ Cóż, ja mam zupełnie na odwrót - bardzo rzadko płaczę, więc zakończenie nie wzbudziło we mnie większych emocji. Ale ja to taka w ogóle bezuczuciowa jestem ;d Jednak czyta się naprawdę przyjemnie i choć uważam, że zachwalali ją zdecydowanie na wyrost, to i tak sięgnę po następną część.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Czasami chciałabym być taka "bezuczuciowa" :)

      Usuń
  16. Przeczytałabym :) dla tego sarkazmu, o którym wspominasz :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie jest go wiele, ale przyjemnie się czytało :)

      Usuń
  17. Ja też chcę popłakać przy kolejnej książce, więc jak najbardziej przeczytam :)

    OdpowiedzUsuń
  18. Książka jest bardzo zachwalana , a Twoja opinia , na której mi bardzo zależało jest bardzo ciekawa , więc muszę ją przeczytać ;)

    OdpowiedzUsuń
  19. Ja tę książkę dostałam w prezencie. Wcześniej nic o niej nie słyszałam, ale po sprawdzeniu opinii na jej temat chciałam od razu przekonać się czy jest tak dobra jak się o niej wypisuje. Zgadzam się ze wszystkimi pochlebnymi recenzjami co do niej :-) Przeczytałam ją praktycznie jednym tchem (pomimo, że nie należy do najcieńszych ;-) ). A teraz z niecierpliwością czekam na 2 tom i liczę na to, że poziomem dorówna 1 części a nawet ją przewyższy :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zatem czekam na Twoja opinie co do drugiego tomu! :)

      Usuń
  20. Nie jestem pewna, czy to lektura dla mnie. Na wszelki wypadek zanotuję tytuł-może kiedyś po nią sięgnę.
    Ps. Możesz zechcesz spróbować swoich sił w moim konkursie? :-)

    OdpowiedzUsuń

Jeżeli udało Ci się przetrwać cały mój wpis, pozostaw po sobie dodatkowo ślad, a będę Ci niezmiernie wdzięczna. Każdy komentarz jest bezcenny, to daje mi siłę i motywację, bo piszę nie dla siebie, ale dla Was. Z góry serdecznie dziękuję! ♥